ক’লা হৈ অহা ডাৱৰে

বৰদৈচিলাজনী অহাৰ বাতৰি দিলে

শুকান পাতবোৰ যেনি তেনি উৰি

ন কুঁহিপাতক আদৰণি জনালে ।

ধুলিয়ৰি মাটিত বৰষুনৰ টোপালে

খেতিয়কক মিঠা সুবাস দিলে

নাঙল , মৈত হাত বুলাই

বলধযোৰলৈ চাই শুকান পথাৰখনত

এটি সেৱা জনালে ।

কুলি কেতিকীৰ মাতত

সিও ঢোলত চাপৰ দিলে

খিটিক খিটিকৈ মাকো মাৰি

তাই বিহুৱানখনত ফুল বাচিলে ।

আইৰ হাতৰ বুলনিত

চাউলত পৰশ পাই উঠিল

হেঁপাহৰ বহাগৰ এসাঁজ ।

পেপাঁৰ মিঠা মাতত

নাচনীৰ খোপা শুৱনি কৰিবলৈ

কপৌফুলপাহেও বাট চাই ৰ’ল ।

নতুনক আকোঁৱালি

নতুন প্ৰতিশ্ৰুতিৰে

নতুন সপোনবোৰ আশাৰ তুলিকাত

সুখময় হৈ পৰক

এয়াই বহাগৰ উষ্ণ আদৰণি ।

 

 

---

Priti Rekha Bora